Tagarchief: jeugdbeleid

Monitoren van Wmo- en Jeugdbeleid

Na de bijeenkomst ‘De raad in gesprek met inwoners over ervaringen met de Wmo en Jeugdwet’ van 12 november stuurde een Culemborger mij vorige week  een mail waarin hij zich afvroeg of de gemeenteraad de uitvoering van de Wmo en Jeugdhulp wel goed monitort. Een terechte en tegelijk gevoelige vraag, want precies dat pijnpuntje was onderwerp van een motie op 5 november j.l. tijdens de behandeling van de Begroting 2016.

Het begon twee jaar geleden. De gemeenteraad stelde toen de uitgangspunten vast van hoe het gemeentelijk Wmo- en Jeugdbeleid in de komende jaren ontwikkeld zou moeten worden. Daarbij droeg de raad het college op om indicatoren te formuleren: handvatten om de maatschappelijke effecten van het beleid te kunnen beoordelen.

Het college voerde die opdracht keurig uit. Voor 2015 en 2016 stelde de raad vervolgens een degelijk Beleidsplan Wmo en Jeugd vast. In dat plan staat bij elk thema opgesomd welke doelen we hebben en welke resultaten we willen behalen. Onder de kopjes ‘Hoe meten we dit’ legde de raad vast aan de hand van welke indicatoren ze die resultaten wil monitoren.

In de GroenLinksfractie wreven we dan ook onze ogen uit toen we die indicatoren niet terug zagen in de begroting. Sterker, we moesten kennis nemen van de opvatting dat er “geen zinvolle indicatoren te benoemen zijn die iets zeggen over het behalen van het doel”. Als je dan bedenkt dat het Beleidsplan Wmo en Jeugd de ambitie had/heeft om tussentijds zoveel mogelijk te evalueren en bij te stellen… De conclusie die je dan helaas moet trekken is dat het allemaal wel mooi was opgeschreven, maar dat de gemeenteraad bij gebrek aan inzicht het uitgevoerde beleid niet of slechts beperkt kan beoordelen.

Natuurlijk zie ook ik dat er op alle fronten hard gewerkt wordt aan de uitvoering van het Wmo- en Jeugdbeleid en dat dat met alle veranderingen niet altijd gemakkelijk is. Ik zie en hoor dat er heel veel goed gaat en ik kom regelmatig tevreden inwoners tegen (die niet naar de bijeenkomst op 12 november kwamen). Maar neem je jezelf als raad serieus als je je volledige steun hebt gegeven aan een fantastisch geschreven beleidsplan waarin beschreven staat hoe je een en ander gaat monitoren en als je dat vervolgens laat lopen?

Een motie was daarom nodig om dat recht te trekken. Daarin draagt de raad het college op om voor de zomer van 2016 een update te geven over de ontwikkeling van het Wmo- en Jeugdbeleid aan de hand van de indicatoren die we al hadden geformuleerd. Verder moet de raad in het Jaarverslag over 2016 bijgepraat worden en natuurlijk moet in de begroting 2017 de kolom ‘indicatoren’ gewoon ingevuld worden.

Eindelijk komen jongeren aan bod

Soms kun je als fractie in de oppositie een wethouder gelukkig maken. Dat gebeurde bij de behandeling van de begroting 2007. Om het collegespeerpunt ‘jongeren’ waar te maken was een inbreng van GroenLinks nodig waar niemand omheen kon.

We confronteerden het college ermee dat met de mond en op papier voortdurend wordt gesteld dat ‘jongeren’ in het beleid zo belangrijk zouden zijn, maar dat we daar in de praktijk en in de begroting niets van terugvinden.
Bij het zogenaamde speerpunt ‘jongeren’ formuleert het college in vier regels één enkele concrete doelstelling: “Jongeren in de openbare ruimte in beeld brengen en volgen”. En op welke manier? “Het instrumentarium om groepen jongeren op straat te volgen verbeteren”.

Wat kunnen jongeren verwachten van een college dat ‘jongeren’ als speerpunt van haar beleid in 2007 heeft gemaakt en alleen maar zaken met een negatieve insteek onder woorden weet te brengen? Hoe kunnen wij tevreden zijn met maatregelen die jongeren alleen associëren met overlast?
Ik vind dat jeugd- en jongerenbeleid niet verward moet worden met jeugdproblematiek. Onze jeugd verdient beter.

Vraag de Culemborgse jongeren eens wat ze de afgelopen jaren hebben gemerkt van jeugdbeleid.

Hoog tijd voor – om te beginnen – een goede beleidsnota die inzet op alle domeinen en sectoren die deel uitmaken van integraal jeugdbeleid: vrije tijd, veiligheid, gezondheid, werk en scholing, huisvesting, cultuur, hulpverlening, vrijwilligerswerk, enz. En wel voor jeugd in verschillende leeftijdscategorieën.

Laten we eens starten met uitzoeken wat de behoeften en wensen van jongeren zijn. Laten we vooraf (!) gemeentelijke beleidsvoornemens delen met de jongeren. Vraag de jeugd naar haar mening. Praat mét jongeren en niet óver hen. Kijk naar succesvol beleid in andere gemeenten en – na dit alles – maak dan keuzes.

Kan dit allemaal?
Ja, want twee jaar voordat hij wethouder werd, in 2004, somde de toenmalige directeur van een sportkoepel juist deze zaken op als randvoorwaarden voor gemeentelijk jeugdbeleid. Laat hij zijn eigen adviezen dan nu waarmaken.

De GroenLinks-fractie heeft het college uitgenodigd hiermee meteen aan het werk te gaan; de integrale aanpak in een nota te beschrijven, te presenteren aan de raad en vóór de zomer van 2007 te beginnen met de uitvoering.

Het college nam dit voorstel meteen over. Een motie was daardoor niet meer nodig.

Een motie van D66 om in de volgende begroting een aparte paragraaf ‘jeugdbeleid’ op te nemen vanuit dezelfde gedachte werd eveneens door het college overgenomen.