Categorie archief: GroenLinks

Afscheid van de gemeenteraad

Vorige week donderdag was – als zich geen onverwachte gebeurtenissen voordoen – mijn laatste raadsvergadering. In de kerstvakantie moet ik nog wat lopende zaken afhandelen. Per 1 januari is het echt over en uit.
Hier mijn speech ten overstaan van de gemeenteraad van 10 december:

Er zijn van die periodes geweest dat ik dacht ‘Als ik uit de raad ga en ik houd een afscheidsspeech, dan kan die maar over één ding, eigenlijk over één persoon, gaan: Yme’.
Yme is al bijna 40 jaar mijn lief. De afgelopen elf jaar heeft het raadswerk altijd op plek één gestaan. De laatste – pakweg zes jaar – zeker. En Yme kwam dan op plek ‘tig’.
Voor mijn gevoel, maar ik denk ook objectief, is het raadswerk in hoeveelheid, in mogelijkheden en in verantwoordelijkheid steeds meer geworden. Dat heeft er natuurlijk ook alles mee te maken dat ik uit al die interessante en belangrijke zaken die in de fractie-taakverdeling bij mij liggen eigenlijk niet kan kiezen. Ik wil graag overal zijn: bij raadsbijeenkomsten én alles willen weten én op social media van me laten horen én blogs schrijven én me goed inlezen én graven in dossiers én mensen ontmoeten, bij ze langs gaan, op werkbezoek, stages lopen.
Eigenlijk heb dat eigenlijk alleen maar kunnen doen dankzij Yme. Bovenop al die drukte houdt hij mij scherp, is niet tevreden met gemakkelijke argumenten of antwoorden, komt met ideeën en bestookt me met ‘interessante artikelen’, zorgt ervoor dat ik blíjf nadenken; een kunstenaar zou hem zijn muze noemen.
Maar ook praktisch: waar ik me wel eens schuldig voelde heeft hij nooit gemopperd als ik mijn aandeel in de schoonmaak van het huis weer eens liet liggen; Yme bedenkt wat we die week gaan eten, doet altijd de boodschappen (terwijl ik bij Pieter Aafjes bij de repetitie zit); hij kookte steeds meer door de week en de kliekjes vroren we dan in zodat ik een voorraadje had als hij op reis was. Best wel regelmatig haalde hij een frietje of was avocado met een cracker voldoende.
En dan altijd op mij wachten totdat ik ’s avonds heel laat thuis kom; nog even samen een wijntje drinken om vervolgens met de mededeling “Eventjes nog iets doen; ik kom zo” achter de computer te duiken om veel te laat naar bed te gaan waar hij dan al in lag.
En telkens weer zo’n klein cadeautje als hij tussen zes en zeven uur ’s avonds van zijn werk thuiskomt, dat hij dan alvast mijn fiets buiten zet, zodat ik die – voordat ik er weer een avond vandoor ga – niet zelf uit de schuur hoef te halen.

Ik zei, dat mijn afscheidsspeech alleen maar over Yme zou kúnnen gaan, maar dat ga ik niet doen. En wie weet in wat voor relatiecrisis we terecht komen als ik opeens veel meer tijd heb 😉 Ik vermoed dat mijn leven er in elk geval wel gezonder gaat uitzien: minder zitten, meer in beweging, goede maaltijden koken en de relatie met mijn vrienden verstevigen.

Was het dat waard? Ja, dat was het. Ik heb het gedaan op de manier die bij mij past en ik heb er veel voldoening uitgehaald. Politiek is een prachtig en spannend speelveld. Vanzelfsprekend heb ik de Culemborgse politiek niet alleen opgevat als een persoonlijk genoegen. Ik heb zeker wel geprobeerd een zo goed mogelijk volksvertegenwoordiger te zijn in de geest van GroenLinks ‘sociaal met een groen hart’. Het wikken en wegen van ieders belang om in het algemeen belang besluiten te nemen heb ik beleefd als een verantwoordelijke taak, en ik vond die processen ook heel boeiend. Ik heb het altijd als een uitdaging gezien om de verdeling die ik mijzelf oplegde (1/3 van de tijd lezen en voorbereiden 1/3 vergaderen 1/3 contacten in de stad) in balans te houden.
En ik werd ook niet overal blij van, vooral niet als dingen mislukken. Of in het begin toen ik erg onzeker was. Dat beïnvloedde ook mijn relatie met andere raadsleden; er was veel dat ik moest leren, veel dat ik niet wist; ik stond niet boven de materie en verloor me daardoor in details. Of als er dagen, weken, maanden werk in bepaalde zaken is gaan zitten, zonder dat het resultaat dat je graag wilde werd bereikt.

Een keer eerder, in 2012 heb ik serieus overwogen om te stoppen, toen vanaf april 2012 geen verslagen van raadsvergaderingen meer werden gemaakt. Dat was onwerkbaar. Voor elk dingetje waar mijn geheugen tekort schoot moest ik dat audioverslag gaan terugluisteren. Niet te doen. Enorm tijdrovend en stressvol. Hoe kwam het dat jullie daar geen last van hadden? Hoe deden jullie dat? Gelukkig werd daar iets op verzonnen. En ik bleef.

Wat me bij verkiezingscampagnes wel eens frustreerde was dat er zo weinig gevraagd werd naar wat ik, mijn fractie of andere fracties de afgelopen vier jaar had gedaan. Keihard gewerkt; echt dingen ‘binnengehaald’, maar die bleken zo vergeten. Iedereen, staart zich blind op verkiezingsprogramma’s en praat alleen over plannen in de toekomst. Je hebt veel meer kans om je in een volgende periode door de ‘juiste’ mensen te laten vertegenwoordigen als je die politici dwingt te laten zien wat ze in die vier jaar daadwerkelijk hebben gepresteerd.

Laat ik dit moment aangrijpen voor een ontboezeming. Wat ik erg mis is goede lokale en regionale, echte journalistiek. OK, we hebben De Gelderlander en die doet zeker haar best, maar het is gewoon te weinig. Democratie functioneert een stuk beter met goede integere journalisten die hun vak verstaan; die belangrijke zaken – politiek en niet-politiek – analyseren, onder een vergrootglas leggen, in een context plaatsen en duiden. En vertel me nou niet dat er nog steeds raadsleden zijn zonder een abonnement…..

Elf jaar is niet een periode van ‘even ruiken aan de politiek en dan weer weg’. Ik ben persoonlijk van mening dat als teveel raadsleden te kort in de raad zitten dat dat niet in het belang van een gemeente is. Van de andere kant moet je er ook voor zorgen dat je niet vastgeroest raakt en je bij wijze van spreken onderdeel wordt van het meubilair. Op tijd vernieuwen en zorgen voor continuïteit zie ik óók als een verantwoordelijkheid.

Na zo’n lange tijd weggaan kan: goede opvolging staat in de startblokken. Tim staat derde op de kandidatenlijst en is al enkele jaren steunfractielid. Ik vind het jammer dat hij na maart 2014 niet voor het echie kon gaan. Talent moet je niet te lang in de coulissen laten staan. Dit is ook het goede moment: de fractie is stabiel, de coalitie functioneert. Met wat ik van ons eigen verkiezingsprogamma ‘Sociaal met een groen hart’ terugvindt in het coalitieakkoord ben ik tevreden; de afspraken zijn duidelijk en de onderlinge verhoudingen goed.

Ik zal de raad en deze bijzondere plek in de Culemborgse samenleving missen, maar ik kijk ook met plezier naar die blanco pagina’s in mijn agenda waar ik hier en daar al wat afspraken heb gezet die ik nu gemakkelijker dan voorheen kan maken. Het raadslidmaatschap heeft mij veel gebracht in verbreding van mijn horizon en persoonlijke groei. Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen.

Mag ik de voorzitter van de raad bedanken en via hem de ambtenaren van de gemeente bij wie ik altijd terecht kon met mijn vragen, die bereid waren mee te denken en zich te verdiepen in mijn ‘vraag achter de vraag’. Die dank en datzelfde gevoel geldt voor de medewerkers van de griffie. Speciaal wil ik de medewerkers bedanken die er elke keer weer voor zorgen dat alles in dit gebouw geregeld is, de ruimtes gebruikt kunnen worden, de techniek werkt, de koffie klaar staat, ruimtes gebruikt kunnen worden.

Mag ik tenslotte jullie, raadsleden, bedanken voor jullie collegialiteit: alles wat ik of mijn fractie heb bereikt of zo onbescheiden ben op ons conto te schrijven is met onze twee zetels immers slechts tot  stand gekomen samen met andere fracties om de benodigde meerderheid bij elkaar te krijgen …..

Vertrek uit de gemeenteraad

RaadszaalNa 11 jaar raadslidmaatschap en nog langer politiek actief vertrek ik per 1 januari uit de gemeenteraad van Culemborg. Al enige tijd wist ik dat ik niet meer zou meedoen met de gemeenteraadsverkiezingen in 2018, maar het is dan nog best lastig om een goed moment te kiezen om het stokje over te dragen.

Dat ik nu stop is zeker niet omdat ik er genoeg van heb: het raadslidmaatschap geeft mij nog steeds veel energie. Ik ben erg tevreden over waar GroenLinks in Culemborg op dit moment staat. GroenLinks is in full swing en we maken met wethouder Joost Reus deel uit van het college. Veel punten uit ons verkiezingsprogramma ‘Sociaal met een groen hart’ zijn in het coalitieakkoord en in de uitvoering daarvan terug te vinden.

Tegelijkertijd vind ik vernieuwing en continuïteit onmisbare ingrediënten voor een toekomstbestendige partij en fractie. Halverwege de raadsperiode plaatsmaken betekent dat mijn opvolgers nog genoeg tijd hebben om in Culemborg en aan de leden te laten zien wat ze kunnen.

Mijn besluit heeft ook te maken met de manier waarop ik al die jaren invulling heb gegeven aan het raadslidmaatschap. Ik voel nu de behoefte om mijn sociale en privé-leven beter in balans te brengen.

Mijn fantastische en humorvolle fractiegenoot, Rudi Oortwijn, die al zes jaar raadslid is, heeft er veel zin in om fractievoorzitter te worden. De vrijgekomen plek gaat ingenomen worden door ons jonge politieke talent en waardevolle steunfractielid, Tim de Kroon

Ik weet zeker dat ik deze bijzondere plek in de Culemborgse samenleving zal missen. Niet alleen heb ik hard gewerkt, maar het raadslidmaatschap heeft mij ook veel gebracht in verbreding van mijn horizon en in persoonlijke groei. Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen.

Tien december zal voor mij de laatste raadsvergadering zijn. Tot die tijd ga ik nog even ‘gewoon’ door.

Enthousiasme en elan

‘Hoe is ’t om in de coalitie te zitten?’ is mij dit jaar al vaker gevraagd. Laat ik er maar eerlijk over zijn: dat voelt gewoon goed. Eindelijk de kans om dingen voor elkaar te krijgen en daar vaart achter te zetten.

Natuurlijk houden we de ontwikkelingen op sociaal gebied nauwlettend in de gaten en willen we weten hoe mensen alle veranderingen ervaren. Vooral zeggenschap van mensen over hun eigen leven is daarin, wat mij betreft, cruciaal. De raad als geheel is bezig haar eigen werkwijze te verbeteren en de onderwerpen op onze agenda meer af te stemmen met de stad en op een voor inwoners interessantere manier te bespreken. We gaan kijken wat het oplevert als buurtbewoners zelf hun prioriteiten bepalen voor wat betreft leefbaarheid en veiligheid in hun buurt. En natuurlijk gaan we de komende tijd ontwikkelingen zien op typische GroenLinks-onderwerpen als het aanpakken van fiets- en voetgangersknelpunten, het groenstructuurplan en windenergie. En bij dat alles willen we (groepen) mensen en organisaties uit de stad er in een veel vroeger stadium dan voorheen bijhalen.

Ik bespeur elan en zin bij de vier wethouders en merk dat ze het goed met elkaar kunnen vinden. Persoonlijke verhoudingen zijn immers belangrijk. En dat de coalitie-fractievoorzitters onderling voeling houden, dat is ook nodig. Ongetwijfeld krijgen we / krijgt de stad nog tegenslagen te verduren. Maar een behoorlijke portie goede wil, ook naar elkaar toe en de inzet om er echt iets van te maken, dat is allemaal aanwezig. Ik hoop dat we in de loop van de tijd dat elan ook op de Culemborgers kunnen overbrengen.

Hoe en wat

Het coalitieakkoord is ondertekend; de nieuwe wethouders geïnstalleerd en volop aan de slag. Voor de raad is het Kerstreces: tot acht januari geen raadsvergaderingen. Tijd om terug te blikken op hoe het coalitieakkoord hier en daar is ontvangen. De een beoordeelt het als concreet en tastbaar; een tweede vindt concrete keuzes juist ontbreken. Waar de een vindt dat het akkoord gaat over HOE we de dingen gaan doen en we het meer over het WAT zouden moeten hebben leest de ander in het akkoord precies het omgekeerde. Voor elk wat wils dus.

De Gelderlander maakte een vergelijking met het akkoord van de vorige coalitiepartners, VVD, D66 en CU: “weinig concrete acties”, “voornamelijk contouren geschetst” met woorden als “inspireren, inventief, proactief, regisseren en stimuleren”. Daarentegen zit de kracht van het nieuwe akkoord met VVD, D66, GroenLinks en PvdA “in het concrete, de actiepunten die gehaald moeten worden”, aldus De Gelderlander.

Na publicatie van het akkoord bleef het in de Facebookgroep Culemborg Politiek aanvankelijk muisstil. Het dagelijks tellen van het aantal dagen dat aan het coalitieakkoord werd gewerkt en de reacties daarop hadden blijkbaar alle energie en denkkracht opgesoupeerd. Na een dikke week kwam dan toch de eerste kritische analyse: het akkoord claimt wel concreet te zijn, maar concrete keuzes en vooral het antwoord op de vraag HOE dingen aangepakt gaan worden zijn afwezig.

Opvallend is dat het CDA in de Culemborgse Courant precies het omgekeerde in het akkoord meent te lezen. Volgens het CDA heeft de coalitie in het akkoord vooral opgeschreven HOE we de dingen gaan doen, terwijl ‘WAT we gaan we doen’ meer aandacht verdient.

Ook vindt het CDA het coalitieprogramma te uitgebreid en te gedetailleerd. Het akkoord met de CU eerder dit jaar was juist op hoofdlijnen geschreven. Het commentaar van het CDA daarop was toen dat “wat er niet in staat belangrijker is dan wat er wel in staat want niets wordt concreet gemaakt”. Tja, blijkbaar is er keus uit twee smaken: het is niet goed of het deugt niet….

Een coalitieakkoord is in feite niet meer en niet minder, de rode draad waarlangs je als coalitie je beleid wilt vormgeven. Maar inderdaad, papier is geduldig; het komt aan op de invulling in de praktijk de komende drie jaar. Wat het akkoord naar mijn mening sterk maakt is dat er nu, meer dan voorheen, aanknopingspunten zijn waarop inwoners VVD, D66, GroenLinks en PvdA kunnen aanspreken. Doe dat dus vooral!

GroenLintje op Fair & Green Markt

Van Simon Dijk kreeg ik een foto, die ik zo leuk vind dat ik alsnog een blogje maak van de uitreiking van het Groene Lintje aan Calvin Driessen. De speech waarin andere genomineerden worden genoemd staat ook nog nergens online.

Op de foto: links Michiel Kok, de winnaar van vorig jaar; in het midden Calvin Driessen:

uitreiking GroenLintje Calvin Driessen

De speech:

Sinds 2009 reikt GroenLinks rond 5 juni, rond Wereldmilieudag dus, het Groene Lintje uit. Sinds enkele jaren vindt de ceremonie plaats midden in dit fantastische Culemborgse initiatief, de Fair & Green Markt. Hier komt alles samen waar het Groene Lintje voor staat: mensen, organisaties en bedrijven die zich inzetten voor natuur en milieu.

De vorige keer ontving Michiel Kok met zijn bedrijf Groene Golf het Groene Lintje. Michiel is de drijvende kracht achter de natuurspeeltuin De Tuinpiraat en biedt kleinschalige leer-/werktrajecten in het groen aan voor mensen met een psychiatrische problematiek. Het is goed gebruik om de winnaar van het jaar ervoor deel uit te laten maken van de jury.

Enkele genomineerden die het niet zijn geworden:

Het Gebruikersplatform Zwemmend Culemborg met hun plannen voor een energiezuinig zwembad. Omdat dat nog ‘maar’ plannen zijn en een energiezuinig zwembad er gewoon nog niet is, vinden wij het te vroeg voor een GroenLintje.

De kleinschalige naschoolse opvang, kinderhuis de Fuut, is een Culemborgs voorbeeld van wat landelijk hopelijk een trend wordt: groene kinderopvang, kinderen die veel buiten zijn en waar natuur- en milieu-educatie een spelenderwijze vanzelfsprekendheid is.

Meerdere Culemborgers nomineerden Arno Kerkdijk, redder van padden, salamanders en andere reptielen en amfibieën uit rioolputten. Giel Smits van de Plus supermarkt en de Imkervereniging behoorden ook tot de genomineerden.

Maar de jury kon dit jaar niet om één persoon heen. In maart al riep iemand op Facebook: Ik nomineer Calvin Driessen voor het GroeneLintje! En meer dan 175 Culemborgers vonden óók dat Calvin een Groen Lintje verdient. Dat betekent wel iets.
Als alle Culemborgers maar een héél klein beetje zouden doen van wat Calvin doet, dan zou Culemborg geen zwerfafval hebben. Afval hoort niet in onze uiterwaarden en onze mooie natuur. Calvin wil graag een schone en nette stad en daar doet hij heel veel aan, op zijn fiets met de blauwe bak achterop.
Calvin is daarom voor ons allemaal een voorbeeld van een Culemborger die echt werk maakt van een schoon milieu en een groot hart heeft voor de natuur.
En wij, wij genieten allemaal van wat Calvin doet. “Met zulke jeugd kunnen we alleen maar vertrouwen hebben in onze toekomst” zei iemand over Calvin. En zo is het.

Kiezersgevoelens

Wat mij in de aanloop naar deze gemeenteraadsverkiezingen is opgevallen is dat er zo weinig werd gevraagd naar de afgelopen vier jaar. Stellingen in de media, interviews, debatten, mails, social media, vragen op straat en aan de deur: het ging allemaal over de toekomst, wat we willen en van plan zijn. Natuurlijk, successen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst, maar hoe een politicus de afgelopen vier jaar heeft gefunctioneerd geeft aanwijzingen voor hoe dat de komende vier jaar ook zal gaan. Dat lijkt mij voor kiezers een factor van belang.

Ik zie dat bij veel kiezers drie gevoelens eruit springen: weinig vertrouwen hebben in ‘de’ politiek; ergernis dat politici pas met de verkiezingen voor de deur, aandacht voor hen krijgen en minachting voor politiek gekrakeel.

Om met dat laatste te beginnen: ik heb de indruk dat inwoners van Culemborg schoon genoeg hebben van politici die vooral bezig zijn hun absolute gelijk te halen. Mensen hebben een afkeer gekregen van politici die verschillen aandikken in plaats dat ze zoeken naar de overeenkomsten en oplossingsgericht bruggen proberen te slaan. Iedereen voelt aan dat een houding van ‘nee’ en ‘tegen’ en ‘schoppen’ de sfeer in de stad niet ten goede komt. Die staan groei en bloei van die zaken die we allemaal wél willen in de weg.
Dat het ook anders kan bewijzen bijvoorbeeld de laatste ontwikkelingen rond Theater De Fransche School (kijk naar de aangenomen motie in november en de laatste bespreking in de raad hierover op 26 februari). Ook het GroenLinks-VVD-initiatief om over het zwembad een rondetafelgesprek met álle belanghebbenden te organiseren is zo’n voorbeeld. Aan tweespalt in de stad heeft immers niemand iets.

Iets anders waar kiezers een hekel aan hebben is dat politici pas vlak voor de verkiezingen iets van hen moeten: opeens verschijnen politici op social media en gaan ze de straat op. Er wordt een hoop geld uitgegeven aan advertenties en websites, waar sinds de vorige verkiezingen weinig aan is gedaan, worden haastig bijgewerkt.
De GroenLinks-fractie heeft de volle vier jaar lang geprobeerd om met Culemborgers van allerlei pluimage in gesprek te komen. Op twitter volg ik veel Culemborgers die ik niet persoonlijk ken en die ik soms wel ‘live’ ontmoet. We krijgen mails en telefoontjes en iedereen krijgt antwoord. Facebook is een nieuwe bron van signalen en geluiden gebleken, waar we serieus mee omgaan. We gingen naar bijeenkomsten en langs deuren, bij mensen thuis op bezoek, nodigden ze uit bij het fractieoverleg of we spraken af in een cafeetje in de stad. We luisterden, reageerden op vragen en klachten, zochten zaken uit en stelden vragen. Van lopende zaken deden we verslag in een nieuwsbrief, op onze website op blogs.

En dan dat vertrouwen. Een wat lastig begrip, maar iedereen voelt aan dat het vertrouwen in ‘de’ politiek bij veel mensen laag is. Mensen zijn vooral allergisch geworden voor gemakkelijke beloftes van politici die enkel tot doel hebben om kiezers voor zich te winnen. Saillant voorbeeld in Culemborg was de huisartsenpost die D66 VVD, en CDA in 2010 in hun verkiezingsprogramma’s hadden staan. Deze partijen wisten, al sinds 2007!, heel goed dat een HAP in Culemborg niet te realiseren was. Dat gaven ze na de verkiezingen bij de vorming van hun college meteen toe en ze hebben er dan ook geen vinger meer naar uitgestoken.
Wat wij als GroenLinks Culemborg in ons verkiezingsprogramma Sociaal met een Groen Hart hebben opgeschreven zijn geen beloftes, maar doelen die wij willen bereiken en waar wij voor gaan. De enige belofte die ik doe is dat we daar met onze ziel en zaligheid voor zullen werken, net zoals we dat de afgelopen vier jaar hebben gedaan.

Kijkend naar mijn eigen GroenLinks-fractie van de afgelopen periode, dan kan ik niet anders dan concluderen dat we niet alleen keihard hebben gewerkt, maar ook transparant eerlijk en toegankelijk zijn geweest. Onze sterke steunfractie heeft daar een niet onbelangrijk aandeel in gehad. Een van hen, Joost Reus, is nu onze kandidaat-wethouder. Als bestuurder in een college kun je immers veel meer aanpakken en meer bereiken. Om die reden wil GroenLinks Culemborg deel gaan uitmaken van het college.

Om met de Indonesische politicus en presidentskandidaat Jokowi te spreken: “Politiek bedrijven is doodsimpel: je moet oprecht zijn, naar mensen toe gaan, luisteren en vervolgens handelen”.

Liever tien ballen in de lucht

Klaar voor zwerfvuil actieHet lukte me niet alle ballen die met het raadslid zijn te maken hebben in de lucht te houden, de afgelopen weken. De voorbereidingen voor de raadsvergaderingen op twee achtereenvolgende dagen waren intensief en tijdrovend. Behalve leeswerk betekent dat contact met ambtenaren, het stellen van vragen, telefoontjes en mailcontact met mensen die ermee te maken hebben en het maken van moties en amendementen. Het ging dan ook wel ergens om: winkelsluitingstijden, straatcoaches, Logistieke Hotspot Rivierenland, Theater De Fransche School, regionale samenwerking, extra geld voor werk en inkomen en voor de Wmo, de aanbevelingen van de accountant….

Afspraken met individuele Culemborgers gingen in de tussentijd gewoon door. Dat zijn persoonlijke gesprekken, waarbij Culemborgers over hun dagelijks leven vertellen of over iets dat hen bezig houdt. Die komen verder niet in de openbaarheid, maar als raadslid kan ik die niet missen.

Twitter en Facebook zijn gaandeweg steeds meer tijd in beslag gaan nemen. Gemiddeld wel een uur per dag. De groep Culemborgers op Facebook is voor mij een (andere) belangrijke bron geworden van contact maken met mensen die ik anders wellicht helemaal niet zou ontmoeten. Lang niet alles is even relevant, maar er worden kwesties aangekaart die aanzetten tot verder onderzoek, begrijpen wat er leeft en natuurlijk tot reageren en antwoorden. Elkaar ‘kennen’ van social media geeft een ‘live’ ontmoeting bij een andere gelegenheid een extra dimensie.

Ook gingen er dagdelen op aan (scholings)bijeenkomsten van de Vereniging Nederlandse Gemeenten bijvoorbeeld over regionale samenwerking en gemeenschappelijke regelingen, waar elke gemeente mee worstelt. Of workshops over de Decentralisaties in het Sociale Domein. Of het Leernetwerk Raadsleden afgelopen vrijdagmiddag in Gouda. Die tijdsinvestering, betaalt zich terug in het grip krijgen op ingewikkelde materie. Scholing van raadsleden is niet zaligmakend, maar wel heel belangrijk.

Door de komende gemeenteraadsverkiezingen komt daar dan ook nog de campagne doorheen fietsen. Daar zijn gelukkig veel andere actieve GroenLinksers bij betrokken. Acties op de markt, huis-aan-huis en in het winkelcentrum voor behoud van goede zorg thuis leiden tot soms verrassend informatieve gesprekken, bijvoorbeeld met iemand die dagelijks te maken heeft met pleegzorg. De zwerfvuil-opruimactie (zie foto) in de uiterwaarden in combinatie met het aanspreken van wandelaars leverde leuke reacties op en soms gerichte vragen ‘of we voor het weren van auto’s op de dijk zijn’ (voor een auto- en motorluwe dijk: ja). In de mailbox vallen enquêtes die aspirant-raadsleden geacht worden in te vullen. Of je moet schriftelijk reageren op stellingen. De krant, de lokale radio en televisie nemen interviews af. Andere politieke partijen organiseren themabijeenkomsten, die ook waardevol zijn om bij aanwezig te zijn.

Het lukte me aardig al die ballen in de lucht te houden, alleen de bal die ‘weblog’ heet moest eraan geloven. Maar ja, liever die tien ballen in de lucht dan alleen die ene (in de hand). Naast mijn computer ligt nu een leuk lijstje van onderwerpen waarover ik iets te melden heb. Nu de laatste raadsvergaderingen geweest zijn, ga ik de komende weken dat lijstje afwerken.

Waarom weer kandidaat?

Raadzaal

Het kost zo’n 20 uur per week, vaak in de avond, naast een baan (gelukkig flexibel en in deeltijd, zodat afspraken overdag soms ook kunnen); veel stukken die je bepaald niet in één adem uitleest; vergaderingen en praten met zowat iedereen; stadgenoten volgen je kritisch en vertellen je zonder schroom wat je beter en anders zou moeten doen; je bent nooit klaar en het kan altijd meer en beter.

Zevenmijlslaarzen zijn in de politiek onbruikbaar. Politiek is dan ook voor mensen die niet gauw opgeven. Je moet tevreden zijn met kleine stapjes die je (soms) dichter bij je ideaal brengen, maar daar wel helemaal voor gaan. In mijn geval zijn dat groene en linkse idealen. ‘Groen’ staat voor onze natuurlijke leefomgeving; ‘links’ voor sociaal en solidair. Niet aan de zijlijn ‘kritisch’ toekijken hoe anderen aan die idealen werken, maar de handen uit de mouwen steken. Dat kan op veel manieren en de politiek is er een van.

Waarom het raadslidmaatschap zo aantrekkelijk is? Omdat het draait om besluiten die rechtstreeks te maken hebben met mijn eigen omgeving of met mijn eigen leven. Omdat het draait om beslissingen over waar ‘ons’ geld aan besteed wordt. Daar wil ik graag invloed op hebben. Omdat het heerlijk is om zoveel verschillende mensen te mogen spreken die mij vertellen wat hen bezighoudt en waar ze mee bezig zijn. Omdat ik mijn eigen gedachten en meningen voortdurend kan scherpen aan de ideeën en overwegingen van anderen. Dat allemaal zijn mijn bouwstenen bij het voortdurend afwegen van feiten, belangen en mogelijkheden. Dat is mijn GroenLinkse (gemeente)politiek. Voor een allrounder en nieuwsgierig mens als ik is politiek een prachtig en spannend speelveld.

GroenLinks becommentarieert Gelderse Omgevingsvisie

OmgevingsvisieDe GroenLinksfracties van Culemborg, Maasdriel, Zaltbommel en Tiel hebben gezamenlijk een zienswijze ingediend op het ontwerp Gelderse Omgevingsvisie. Dat de Omgevingsvisie voor elke gemeente in Gelderland heel erg belangrijk is staat niet ter discussie. Hij komt namelijk in de plaats van een aantal belangrijke plannen die ons allemaal raken. De Omgevingsvisie vervangt het Streekplan Gelderland 2005, het Waterplan, het Milieubeleidsplan, het Verkeers- en vervoersplan en de Reconstructieplannen.

In de zienswijze gaat GroenLinks onder ander in op schaliegaswinning, de Logistieke Hotspot, het oude Betuwespoor van Geldermalsen tot Elst, de problematiek van arbeidsmigranten en op handhaving van de beperking van detailhandel buiten de winkelcentra.

Daarnaast wil GroenLinks Rivierenland sturen op duurzame economische groei en in Regio Rivierenland vooral bedrijven aantrekken die daaraan bijdragen, dus met duurzame producten en die investeren in duurzame energie.

Verder merkt GroenLinks op dat de drie speerpunten van Regio Rivierenland (logistiek, agribusiness en vrijetijdseconomie) elkaar kunnen bijten: kassen en overslagmagazijnen gaan immers niet goed samen met veel vormen van recreatie.

GroenLinks bekritiseert het gebrek aan onderbouwing om van 11.000 ha naar 5.300 ha gerealiseerde natuur te gaan. Die 5.300 ha wordt in het concept Omgevingsvisie zelfs een “ambitie” genoemd. Het zou pas van ambitie getuigen als de Omgevingsvisie zou stellen, dat de provincie Gelderland alles op alles gaat zettem om op nieuwe manieren de natuuropgave van 11.000 ha toch gerealiseerd te krijgen.

Als enige Culemborgse fractie heeft GroenLinks gebruik gemaakt van de mogelijkheid om in de eigen gemeente commentaar op de Omgevingsvisie in te dienen. Die is deels door het college ten behoeve van haar eigen zienswijze op de Omgevingsvisie overgenomen.

De draad oppakken in de verkiezingscampagne

Als je, zoals ik, meteen na de laatste raadsvergadering een maand op vakantie gaat, is het daarna wat lastig de draad weer op te pakken. Wat in de periode daarvoor is gebeurd is intussen ‘oud nieuws’ geworden. Is dat nog de moeite waard om over te bloggen? Of gaan we weer over tot de orde van de dag?

Die ‘orde van de dag’ is momenteel de verkiezingscampagne. We doen daar volop aan mee.

GroenLinks is te volgen en te bereiken via Facebook, Twitter, de lokale en landelijke website. Ikzelf ben natuurlijk ook op twitter en facebook te vinden. En we gaan de straat op: we bellen aan, houden vrijdagmiddagborrels bij Lekkers aan de Lek en zijn op andere openbare plekken in Culemborg te vinden. Wie iets kwijt wil of vragen heeft…. ga je gang.

De komende dagen zal ik in deze blog nog terugkomen op een paar onderwerpen die voor de zomervakantie in de gemeenteraad aan de orde zijn geweest. Zeker de moeite waard!

Campagne bakfiets GroenLinks Culemborg