Categorie archief: Geen categorie

Houden doe je van mensen

Fractie tot 1 januari 2016

 

Lieve groene en linkse partijgenoten en lieve mensen die hier aanwezig zijn – misschien niet lid – maar die zich in ‘groen en sociaal’ zijn met veel GroenLinksers kunnen meten en lieve mensen, die hier zijn, die misschien maar een deel van de GroenLinks idealen delen, maar die bijdragen aan het pluriforme karakter van onze samenleving…

Om daar meteen maar even bij aan te haken: dat veelzijdige en de belangrijkste waarde die daarbij hoort – verdraagzaamheid: het toestaan en accepteren van verschillen – moeten we met alle kracht die we in ons hebben verdedigen. Daadkrachtig, zonder aarzelen, open en openlijk.

De open en oprechte blik naar de toekomst; het oog hebben voor vernieuwing en nieuwe inzichten, het niet-dogmatische karakter gekoppeld aan duurzaamheid op alle fronten – economisch, ecologisch en sociaal – is de reden dat ik na jaren verblijf in het buitenland destijds voor GroenLinks koos. GroenLinks heeft mij daarin niet teleurgesteld.
Desondanks zullen jullie woorden als die van die prominente CDA-er die op een congres in tranen uitriep “Ik houd van onze partij en ik geloof in onze partij”, uit mijn mond niet horen. Van een partij houden doet me wat te Sovjet- en Noord-Koreaans aan.

GroenLinks staat van alle partijen wel het dichtst bij mijn eigen idealen. En dat zal zo blijven als GroenLinks het volhoudt om niet in dogmatisme te vervallen. Opvattingen die sinds jaar en dag omarmd zijn als ‘typisch GroenLinks’ durven loslaten of durven nuanceren omdat technologische vooruitgang of wetenschappelijke inzichten inmiddels tot andere uitkomsten hebben geleid. Dat vind ik niet zwak, maar sterk, geloofwaardig en eerlijk. Toegeven dat je fouten hebt gemaakt, toch het verkeerde pad bent ingeslagen, landelijk of lokaal, in Culemborg, vind ik niet zwak, maar sterk, geloofwaardig en eerlijk.

Houden doe je van mensen. En als je zoveel jaar samenwerkt in een fractie en dat in redelijke harmonie gaat en met waardering voor elkaars zwakheden en sterktes, dan ga je toch wel van die GroenLinksers houden.

De laatste jaren zijn dat op de eerste plaats Rudi en Jorien geweest. Rudi, die met zijn slimme onbesuisdheid, maar vooral met zijn humor, zorgt ervoor dat je alert blijft. Jorien die met haar fundamentele vragen je aan het denken zet. Joost die met zijn snelle inzicht en creatieve geest de zaken terugbrengt tot de essentie. In de steunfractie is Harold het baken van rust en vertrouwen. Miranda op wie je altijd kunt rekenen als ze ergens voor gaat. Dick die met zijn kennis en ervaring in de wetenschap voor net dat andere perspectief zorgt. Tim en zijn bijdragen heb ik enorm leren waarderen; zo jammer dat hij niet in de raad kwam na de verkiezingen van 2014. Iemand als hij moet je niet te lang in de coulissen laten staan.

Opmerkingen over de keuze van het moment van terugtreden heb ik eigenlijk alleen gehoord van mensen die bij de laatste verkiezingen waarschijnlijk niet op GroenLinks hebben gestemd. Toch wil ik er hier iets over zeggen.

Als je in aanmerking neemt dat ons stelsel zo is dat je een politieke partij kiest en pas daarná het vakje van een persoon op de kandidatenlijst rood kleurt. Plus mijn persoonlijk opvatting dat ik van GroenLinks verwacht dat de afhankelijkheid van slechts één persoon of partijleider zo klein mogelijk is. Maar zeker ook los van het feit dat gekozen worden voor vier jaar niets meer en niets minder betekent dan dat niemand je in die vier jaar je zetel mag afpakken. Dan is het de vraag of verkiezingen wel het geschiktste moment zijn om van wacht te wisselen. Kijk landelijk naar wat onze eigen Bram van Ojik heeft gedaan en onlangs nog de ChristenUnie.

Als de fractie stabiel en de sfeer goed is; als de overdracht goed geregeld kan worden naar een nieuw raadslid dat vrijwel volledig meedraait en actief is in de steunfractie; als de nieuwe fractievoorzitter die extra taak aankan; als je in goede verstandhouding afscheid kunt nemen en je je dossiers en ervaring beschikbaar stelt mocht daar behoefte aan zijn en, last but not least, als je goede afspraken hebt kunnen maken met de coalitie die je bent aangegaan en coalitie en wethouders draaien goed, dan is ergens halverwege een goed moment.

En misschien wel het béste moment, want de nieuwe fractie kan tot de volgende verkiezingen presteren; vóór het samenstellen van de kandidatenlijst wordt zichtbaar of ze het goed doen; in campagnetijd zit je met goed ingewerkte mensen die een debat aankunnen; na de verkiezingen, als er in de gemeenteraad sprake is van een dip door de vele nieuwe mensen, is er bij GroenLinks continuïteit. Dat betaalt zich uit.

Politiek is naast het hebben van ideeën en idealen een kwestie van mensenwerk. Het goed kunnen vinden met de mensen in je fractie en in de coalitie is niet alleen belangrijk voor het bereiken van resultaten, maar is ook voorwaarde voor het plezier in het je bemoeien met wat je eigen gemeente, je eigen leven en dat van je stadsgenoten, aangaat.

Wil je kennis maken of onderzoeken of je iets wilt of kunt betekenen in de Culemborgse GroenLinkse politiek, dan kan ik jullie de fractie en steunfractie die er nu zitten én natuurlijk onze wethouder uit eigen ervaring van harte aanbevelen.

Speech tijdens Nieuwjaarsbijeenkomst GroenLinks Culemborg 10 januari 2016

Afscheid

Het is ‘the day after’ als ik deze, mijn laatste, column schrijf. Als het einde van je raadslidmaatschap op de agenda staat, dan komen er toespraken, (soms verlegen makende) complimenten, bloemen en cadeautjes. En een Groen Lintje voor elf jaar ‘sociaal en met een groen hart’ werken voor Culemborg. In mijn eigen agenda nu veel lege pagina’s, hier en daar alweer gevuld met afspraken met vrienden. Heerlijk om daar meer tijd voor te hebben in het nieuwe jaar.

Gezonde doorstroming en vernieuwing in een fractie vind ik belangrijk. Goede en energieke opvolgers staan te trappelen: Rudi, de nieuwe fractievoorzitter, met zijn ontwapenende humor, is net zo gedreven als ik. Tim ‘young and kicking’ en al enkele jaren steunfractielid neemt de open gevallen plek in. Het moment van afscheid nemen is ook goed: we zijn partner binnen een coalitie waarin we de discussie bepaald niet uit de weg gaan, maar waarin stabiliteit en vertrouwen de boventoon voeren.

Actief zijn in de lokale politiek heeft mij veel gebracht: horizonverbreding en persoonlijke ontwikkeling. Al die verschillende Culemborgers die ik heb leren kennen met hun belangen, hun geschiedenissen en hun betrokkenheid hebben mij rijker gemaakt.

Het was wel keihard werken. Niet alles lukte; niet alles was even verstandig, maar ik heb ook dingen ‘binnengehaald’ die gewoon goed zijn voor stad en inwoners. Ik heb het wel eens jammer gevonden dat tijdens verkiezingscampagnes zo weinig werd gevraagd naar resultaten uit de jaren daarvoor. In het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie voor de toekomst, maar het zegt natuurlijk wel íets.

Tegelijkertijd past mij bescheidenheid, want wat voor successen we als GroenLinks-fractie ook hebben behaald, met onze twee zetels in de gemeenteraad hebben we altijd collega-raadsleden nodig om een meerderheid te krijgen voor een voorstel.

Raadslid zijn is een verantwoordelijke en fantastische ‘hobby’. Voor wie zich wil oriënteren op wat het werk als gemeenteraadslid inhoudt ben ik altijd beschikbaar.

Column in de rubriek ‘Raadspraat’ voor de Culemborgse Courant van 15 december

 

 

Houden wat we hebben

Programmaboekje DFSOp de dag van de raadsvergadering twitterde steunfractielid Joost: “Ik heb zo’n voorgevoel dat de toekomst van De  @FranscheSchool vanavond aan een zijden draadje hangt #Culemborg”. Hoewel het debat over de Visie Podiumkunsten Culemborg positiever verliep dan ik verwachtte, is dat draadje een heel klein beetje steviger geworden, maar nog steeds breekbaar.

Een paar dagen vóór het debat trok het college in een informatienotitie over de huisvesting van het theater de conclusie dat “alleen het scenario van een nomade- of non‐theater binnen de begroting past”. Dat waren, tot voor kort, ook voor mij, onbekende begrippen die erop neerkomen dat het theater dan verdwijnt.

Ik had verwacht dat het in dat raadsdebat vooral over gebouwen en geld zou gaan en dat het erg moeilijk zou zijn de aanbevelingen van de Rekenkamer op te volgen, namelijk: eerst praten over onze ambities, wat we willen en of we nog wel achter onze eigen Cultuurnota staan.

Dat bleek mee te vallen. De wethouder bevestigde dat het beleidskader, de Cultuurnota dus, vaststaat. Van belang waren vooral de inhoudelijke uitspraken van diverse partijen dat zij het huidige cultuuraanbod in stand willen houden. Wat dat huidige aanbod is, staat beschreven in het programmaboekje, op de website van Theater De Fransche School en in het ‘Feitenblad’ dat het theater elk jaar uitbrengt. Natuurlijk naast nog een hoop ander cultuuraanbod door andere aanbieders en op andere plekken in de stad.

Een mooi, nieuw, multifunctioneel theater met alles erop en erin is een droom. Dat die droom in vervulling zal gaan is in het huidige financieel zware weer onwaarschijnlijk. In dat licht bezien is behouden wat we hebben misschien wel het hoogst haalbare. Die ambitie hebben GroenLinks, PvdA en de CU in elk geval minimaal. Ook coalitiepartijen spraken zich uit tijdens het debat. D66 wil “behouden van wat we nu hebben” en “het huidige klimaat in stand houden”. Het CDA “het huidige cultuuraanbod bewaren” met “wil, durf en creativiteit”. De VVD bleek op essentiële punten verkeerd geïnformeerd te zijn, maar sprak zich uiteindelijk ook uit in termen van “behouden”.

De Rekenkamer verwijt het Culemborgse bestuur dat er in het verleden geen verband is gelegd tussen inhoud en geld. De ‘Visie Podiumkunsten Culemborg’ samen met het kritische Rekenkamerrapport plus de inhoudelijke uitspraken van een meerderheid in de raad (houden wat we hebben) moeten de raad voldoende argumenten geven om  de opgelegde bezuinigingen te heroverwegen. Het theater moet behouden blijven. Dat we dan op de korte termijn niet alle ambities uit de Cultuurnota kunnen verwezenlijken lijkt mij niet meer dan realistisch.

Prioriteit lokale economie?

Over de ondernemers die in het Gelderland-gebouw bij het station gehuisvest zijn, schreef ik al eerder een blog. Stichting Bedrijvigheid is nu bezig met een bedrijfsplan.

In de raadsvergadering van afgelopen donderdag verzocht een motie van GroenLinks en SP het college deze ondernemers te betrekken bij de plannenmakerij rond het stationsgebied. Als steuntje in de rug zou het college een proactieve houding kunnen aannemen in het contact met de eigenaar over de mogelijkheden van zijn gebouw op die centrale plek. Het college zou kunnen laten zien dat het het menens is met alle moois dat in het coalitieakkoord opgeschreven is. Daarin liggen namelijk in principe belangrijke ingrediënten voor een economisch sterk Culemborg.

De coalitiepartijen wrongen zich in allerlei bochten om de motie van GroenLinks en SP niet te steunen: het CDA wilde startende ondernemers “natuurlijk kansen bieden”, maar ziet niet in waarom dat gekoppeld moet zijn aan de spoorzone. De VVD beweerde een “warm hart” te hebben voor startende ondernemers en sprak over het “ondernemersrisico van kraken” (terwijl Stichting Bedrijvigheid niet illegaal in de Gelderland zit). D66 wil dat de stichting eerst met de eigenaar om tafel gaat (zou D66 de motie daarna wél steunen?).

Het college kwam met grote woorden: de gemeente kon niets “eisen” van de eigenaar van de Gelderland en de wethouder kon zich niet vinden in een “blanco cheque”. Wie de motie leest ziet dat er van een eis of van geld helemaal geen sprake is. Integendeel, de motie sluit inhoudelijk aan op het coalitieprogramma. Daarin gaat het over het stimuleren van kansen voor lokale ondernemers en het ondersteunen van de ambities van startende ondernemers. In iets andere bewoordingen staat dat ook in het GroenLinks verkiezingsprogramma.

Het zou zo’n mooie gelegenheid zijn geweest om als raad gezamenlijk een eerste serieuze aanzet te geven aan (citaat uit het coalitieakkoord): “Doe mee!” betekent prioriteit voor de lokale economie.

Start verkiezingscampagne

Met z’n zevenen trotseerden we gistermiddag de kou voor de start van de verkiezingscampagne van GroenLinks Culemborg. Om één uur stonden we met bakfietsen op het Chopinplein, later ook op de Markt en het Koopmansgildeplein. We vroegen mensen o.a. naar hun boodschap voor de milieuconferentie in Kopenhagen. Zoals verwacht waren reacties heel divers. Geïnteresseerden met meer of minder zinnige opdrachten ‘voor de wereld’ (en voor Culemborg). En mensen die – soms met enige verbale agressie – nog steeds denken dat de zorg om het milieu één groot complot is.

12 december 2009 Start campagne Jorien Claire Lenie
12 december 2009 Start campagne Jorien Claire Lenie

StER

Op de gemeentepagina’s van het lokale Culemborgse krantje stond dit agendapunt van de raadsvergadering van afgelopen donderdag een week eerder al parmantig aangekondigd: “19.30 uur: STER”.

Zo hoort het ook: je stelt je burgers op de hoogte van de onderwerpen die de volksvertegenwoordigers in hun vergadering gaan bespreken.

Alleen…. wie uit deze aankondiging de conclusie had getrokken dat de Culemborgse gemeenteraad zou gaan debatteren over de televisiereclameblokken of wellicht een budget ter beschikking zou gaan stellen om zendtijd te kopen voor een spotje om onze Lekstad te promoten, die had het toch echt mis.

Het agendapunt StEr ging over de sociaal-economische visie van Regio Rivierenland, waar de raadsleden geacht werden commentaar op te leveren. StEr staat dan ook voor Stimuleringsprogramma Economie Rivierenland.

Zo’n raadselachtige aankondiging in de krant is natuurlijk pseudo-informatie. Formeel heb je je burgers meegedeeld waar in het lokale parlement over gesproken gaat worden, maar niemand die het begrijpt. Met het echt betrekken van mensen bij de lokale politiek heeft dat natuurlijk weinig te maken. Zo’n aankondiging kun je dan net zo goed helemaal weglaten.

Via de kanalen die daar binnen het gemeentehuis voor zijn heb ik gevraagd om in het vervolg bij de aankondiging van raadsvergaderingen per item een korte uitleg geven van enkele regels.

StER in de voorbespreking van de gemeenteraadsvergadering van 7 mei 2009