Alle berichten van Claire

Op 6 april ga ik niet stemmen

160405 StempasBestaan er eigenlijk wel onderwerpen die geschikt zijn voor een referendum? Het Associatieverdrag met Oekraïne is dat in elk geval niet. Woensdag ga ik niet stemmen.

Het Associatieverdrag is geen onderwerp waar je je eventjes in verdiept om vervolgens zorgeloos een ja-nee-rondje op het stembiljet rood te kleuren. Het is razend ingewikkeld, met veel voors en tegens, nuances en belangen. Extra complicerende factor is dat het referendum niet blijkt te gaan waar het over gaat: de initiatiefnemers hebben ons collectief misleid. Hun destructieve missie, het ondermijnen van de Europese Unie, staat helaas niet op het stembiljet.

De honderden bladzijden van het Associatieverdrag met bijlages lezen niet bepaald weg als een doktersromannetje. Wees eerlijk: een onderwerp dat zoveel kennis en studie vraagt kan niet simpelweg aan ons, het hele volk, voorgelegd worden. Voor zo’n lastige klus hebben wij onze vertegenwoordigers in de Tweede Kamer gekozen. En als die ons niet bevallen kiezen we volgend jaar anderen.

Trouwens, het écht aan ons overlaten durven ook de partijen niet die ervoor hebben gezorgd dat Nederland een referendumwet kreeg (D66, PvdA, GroenLinks PVV): we moeten gaan stemmen en liefst hún adviezen opvolgen.

En inderdaad, in de praktijk blijkt de ‘eigen mening’ van de meeste mensen die van plan zijn ‘ja’ of ‘nee’ te gaan stemmen een intuïtief en emotioneel karakter te hebben, niet gehinderd door een overdaad aan feitenkennis over Poetin, inspraak, handel, uitbreiding van de Europese Unie, Russische roots, veiligheid, boosheid, plofkippen, mensenrechten, corruptie, democratie, Nederlands belastinggeld, visa, hervormingen, oorlog, lidmaatschap van de EU, criminaliteit, enz. Begrijpelijk, want over het Oekraïne-referendum kun je alleen na grondige studie een gefundeerd oordeel vellen.

Is blanco stemmen een optie? Is dat een signaal dat je het Associatieverdrag ongeschikt vindt voor een referendum? Een signaal dat je best wel wilt stemmen, maar het nu niet weet? Na de uitslag zullen de interpretaties van welk signaal er zou zijn afgegeven door de blanco-stemmers ons om de oren vliegen. En let op: alle belanghebbenden zullen een uitleg geven die in hun kraam te pas komt. Door mee te doen geef je in elk geval het signaal af dat je een volgend keer misschien wel wilt stemmen. En daarmee legitimeer je het verschijnsel referendum.

Want wie onderwerpen weet die geschikt zijn voor een referendum, die mag het zeggen. Ik vind het lastig ze te bedenken. Dat zouden dan in elk geval niet al te complexe onderwerpen moeten zijn, zijn die bovendien iedereen aangaan. De meeste kiezers moeten zich een voorstelling van kunnen maken van wat er speelt, de consequenties kunnen overzien en zich er, zonder overdreven grote inspanning, in kunnen verdiepen om een fatsoenlijke mening te vormen.

Alleen dan is een referendum een echt democratisch instrument en is het misschien de 30 miljoen waard die het ons kost. Het huidige referendum-circus is slechts speelbal van emoties en manipulaties, nep-democratie. Mij zul je woensdag in het stembureau niet vinden.

Het Radio Avondblad ontmoet…

Logo Radio AvondbladEen maand geleden kreeg ik een uitnodiging van Jeroen en Bob van de lokale omroep SRC FM om een uur lang gast te zijn in Het Radio Avondblad ontmoet… voor een gesprek rond muziek die ikzelf kon uitkiezen.

Sinds de start  in 2014 waren Huub van Oorschot, Ebbo de Jong, Joost Reus, Henriett Somlai, Chiel Smits, Marc Mommer en Linda de Koster, Annerieke van der Vegt, Yvonne Jakobs, Roeland Geertzen, Marinka Mulder en Hans Jobse te gast in deze rubriek. “Allemaal mensen die op hun eigen manier iets bijzonders toevoegen in Culemborg op het gebied van sport, cultuur of maatschappelijke ondersteuning” zoals in de uitnodiging stond. Jeroen en Bob vonden dat ook ik in dit rijtje thuis hoorde. Een eer, waar je natuurlijk geen ‘nee’ tegen zegt.

Het graafwerk van Jeroen en Bob had diverse mensen opgeleverd die mij na aan het hart staan en in het programma iets over mij vertelden. Behalve dat het bij een paar persoonlijke vragen even slikken was, heb ik het ervaren als een warme douche rond enkele favoriete muzieknummers.

De muziek: Mens durf te leven (Wende); La chanson des vieux amants (Jacques Brel); Die taal van my hart (Stef Bos en Amanda Strydom); Ala vetää vaan (Kyosti Mäkimattila); Moederschoot (Freek de Jonge); Condolence (Benjamin Clementine); De ikken van negen jaar (Harry Jekkers) en Le onde (Einaudi).

Graag had ik op dit weblog een linkje naar de uitzending gezet. Alleen, het bestand is tien keer groter dan ik op mijn WordPress website kan uploaden. Daarnaast is de muziek niet rechtenvrij en kan dus niet zomaar online gezet worden. SRC FM heeft ook geen ‘uitzending gemist’.

160228 10923746_344955679041488_1799365829906836875_n

 

Houden doe je van mensen

Fractie tot 1 januari 2016

 

Lieve groene en linkse partijgenoten en lieve mensen die hier aanwezig zijn – misschien niet lid – maar die zich in ‘groen en sociaal’ zijn met veel GroenLinksers kunnen meten en lieve mensen, die hier zijn, die misschien maar een deel van de GroenLinks idealen delen, maar die bijdragen aan het pluriforme karakter van onze samenleving…

Om daar meteen maar even bij aan te haken: dat veelzijdige en de belangrijkste waarde die daarbij hoort – verdraagzaamheid: het toestaan en accepteren van verschillen – moeten we met alle kracht die we in ons hebben verdedigen. Daadkrachtig, zonder aarzelen, open en openlijk.

De open en oprechte blik naar de toekomst; het oog hebben voor vernieuwing en nieuwe inzichten, het niet-dogmatische karakter gekoppeld aan duurzaamheid op alle fronten – economisch, ecologisch en sociaal – is de reden dat ik na jaren verblijf in het buitenland destijds voor GroenLinks koos. GroenLinks heeft mij daarin niet teleurgesteld.
Desondanks zullen jullie woorden als die van die prominente CDA-er die op een congres in tranen uitriep “Ik houd van onze partij en ik geloof in onze partij”, uit mijn mond niet horen. Van een partij houden doet me wat te Sovjet- en Noord-Koreaans aan.

GroenLinks staat van alle partijen wel het dichtst bij mijn eigen idealen. En dat zal zo blijven als GroenLinks het volhoudt om niet in dogmatisme te vervallen. Opvattingen die sinds jaar en dag omarmd zijn als ‘typisch GroenLinks’ durven loslaten of durven nuanceren omdat technologische vooruitgang of wetenschappelijke inzichten inmiddels tot andere uitkomsten hebben geleid. Dat vind ik niet zwak, maar sterk, geloofwaardig en eerlijk. Toegeven dat je fouten hebt gemaakt, toch het verkeerde pad bent ingeslagen, landelijk of lokaal, in Culemborg, vind ik niet zwak, maar sterk, geloofwaardig en eerlijk.

Houden doe je van mensen. En als je zoveel jaar samenwerkt in een fractie en dat in redelijke harmonie gaat en met waardering voor elkaars zwakheden en sterktes, dan ga je toch wel van die GroenLinksers houden.

De laatste jaren zijn dat op de eerste plaats Rudi en Jorien geweest. Rudi, die met zijn slimme onbesuisdheid, maar vooral met zijn humor, zorgt ervoor dat je alert blijft. Jorien die met haar fundamentele vragen je aan het denken zet. Joost die met zijn snelle inzicht en creatieve geest de zaken terugbrengt tot de essentie. In de steunfractie is Harold het baken van rust en vertrouwen. Miranda op wie je altijd kunt rekenen als ze ergens voor gaat. Dick die met zijn kennis en ervaring in de wetenschap voor net dat andere perspectief zorgt. Tim en zijn bijdragen heb ik enorm leren waarderen; zo jammer dat hij niet in de raad kwam na de verkiezingen van 2014. Iemand als hij moet je niet te lang in de coulissen laten staan.

Opmerkingen over de keuze van het moment van terugtreden heb ik eigenlijk alleen gehoord van mensen die bij de laatste verkiezingen waarschijnlijk niet op GroenLinks hebben gestemd. Toch wil ik er hier iets over zeggen.

Als je in aanmerking neemt dat ons stelsel zo is dat je een politieke partij kiest en pas daarná het vakje van een persoon op de kandidatenlijst rood kleurt. Plus mijn persoonlijk opvatting dat ik van GroenLinks verwacht dat de afhankelijkheid van slechts één persoon of partijleider zo klein mogelijk is. Maar zeker ook los van het feit dat gekozen worden voor vier jaar niets meer en niets minder betekent dan dat niemand je in die vier jaar je zetel mag afpakken. Dan is het de vraag of verkiezingen wel het geschiktste moment zijn om van wacht te wisselen. Kijk landelijk naar wat onze eigen Bram van Ojik heeft gedaan en onlangs nog de ChristenUnie.

Als de fractie stabiel en de sfeer goed is; als de overdracht goed geregeld kan worden naar een nieuw raadslid dat vrijwel volledig meedraait en actief is in de steunfractie; als de nieuwe fractievoorzitter die extra taak aankan; als je in goede verstandhouding afscheid kunt nemen en je je dossiers en ervaring beschikbaar stelt mocht daar behoefte aan zijn en, last but not least, als je goede afspraken hebt kunnen maken met de coalitie die je bent aangegaan en coalitie en wethouders draaien goed, dan is ergens halverwege een goed moment.

En misschien wel het béste moment, want de nieuwe fractie kan tot de volgende verkiezingen presteren; vóór het samenstellen van de kandidatenlijst wordt zichtbaar of ze het goed doen; in campagnetijd zit je met goed ingewerkte mensen die een debat aankunnen; na de verkiezingen, als er in de gemeenteraad sprake is van een dip door de vele nieuwe mensen, is er bij GroenLinks continuïteit. Dat betaalt zich uit.

Politiek is naast het hebben van ideeën en idealen een kwestie van mensenwerk. Het goed kunnen vinden met de mensen in je fractie en in de coalitie is niet alleen belangrijk voor het bereiken van resultaten, maar is ook voorwaarde voor het plezier in het je bemoeien met wat je eigen gemeente, je eigen leven en dat van je stadsgenoten, aangaat.

Wil je kennis maken of onderzoeken of je iets wilt of kunt betekenen in de Culemborgse GroenLinkse politiek, dan kan ik jullie de fractie en steunfractie die er nu zitten én natuurlijk onze wethouder uit eigen ervaring van harte aanbevelen.

Speech tijdens Nieuwjaarsbijeenkomst GroenLinks Culemborg 10 januari 2016

Laten we antwoorden op bepaalde vragen over de kwestie. Gelukkig zijn er websites waar u medicamenten gemakkelijk kunt kopen. Betweentimes mensen zijn op zoek naar drugs aan geslacht gezondheid probleem op te lossen. Veel families weten “kamagra bijwerkingen“. Dit artikel richt zich op de tekenen van erectiele dysfunctie en “”. De zeer aanzienlijke punt moet je op zoek naar is “”. Dit komt het meest voor bij mannen boven de leeftijd van 55, maar soms gebeuren met jongere mannen. Helaas bijna alle receptplichtige geneesmiddelen hebben soms gevaarlijke bijwerkingen, van hoofdpijn tot de dood. Get noodsituaties helpen als u een van deze symptomen van een neveneffect van het geneesmiddel. Praat met uw apotheker om te zien of het waterdicht om de overstap te maken.

Afscheid

Het is ‘the day after’ als ik deze, mijn laatste, column schrijf. Als het einde van je raadslidmaatschap op de agenda staat, dan komen er toespraken, (soms verlegen makende) complimenten, bloemen en cadeautjes. En een Groen Lintje voor elf jaar ‘sociaal en met een groen hart’ werken voor Culemborg. In mijn eigen agenda nu veel lege pagina’s, hier en daar alweer gevuld met afspraken met vrienden. Heerlijk om daar meer tijd voor te hebben in het nieuwe jaar.

Gezonde doorstroming en vernieuwing in een fractie vind ik belangrijk. Goede en energieke opvolgers staan te trappelen: Rudi, de nieuwe fractievoorzitter, met zijn ontwapenende humor, is net zo gedreven als ik. Tim ‘young and kicking’ en al enkele jaren steunfractielid neemt de open gevallen plek in. Het moment van afscheid nemen is ook goed: we zijn partner binnen een coalitie waarin we de discussie bepaald niet uit de weg gaan, maar waarin stabiliteit en vertrouwen de boventoon voeren.

Actief zijn in de lokale politiek heeft mij veel gebracht: horizonverbreding en persoonlijke ontwikkeling. Al die verschillende Culemborgers die ik heb leren kennen met hun belangen, hun geschiedenissen en hun betrokkenheid hebben mij rijker gemaakt.

Het was wel keihard werken. Niet alles lukte; niet alles was even verstandig, maar ik heb ook dingen ‘binnengehaald’ die gewoon goed zijn voor stad en inwoners. Ik heb het wel eens jammer gevonden dat tijdens verkiezingscampagnes zo weinig werd gevraagd naar resultaten uit de jaren daarvoor. In het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie voor de toekomst, maar het zegt natuurlijk wel íets.

Tegelijkertijd past mij bescheidenheid, want wat voor successen we als GroenLinks-fractie ook hebben behaald, met onze twee zetels in de gemeenteraad hebben we altijd collega-raadsleden nodig om een meerderheid te krijgen voor een voorstel.

Raadslid zijn is een verantwoordelijke en fantastische ‘hobby’. Voor wie zich wil oriënteren op wat het werk als gemeenteraadslid inhoudt ben ik altijd beschikbaar.

Column in de rubriek ‘Raadspraat’ voor de Culemborgse Courant van 15 december

 

 

Culemborgse duurzame ontwikkelingsdoelen

Nederland is na de Tweede Wereldoorlog ontvanger geweest van ‘ontwikkelingshulp’ in de vorm van het Marshallplan van de Verenigde Staten. Dat heeft er mede toe bijgedragen dat we er economisch bovenop konden komen. Het was geen filantropie zonder een flinke dosis eigenbelang, want tegelijkertijd werd een toekomstig afzetgebied verzekerd voor Amerikaanse export en een buffer gecreëerd tegen de Sovjet-Unie.

Nederlandse ‘ontwikkelingshulp’ is ook nooit helemaal onbaatzuchtig geweest. In de loop van de tijd is het een wisselende mix geweest tussen de wens om onze handelsbelangen, grondstoffen en veiligheid zeker te stellen en oprecht ‘iets’ willen doen aan armoede in de wereld. Maar los daarvan hebben wel altijd individuen en groepen met hun geld, tijd en overtuiging uit pure betrokkenheid omgezien naar medemensen elders in de wereld.

In de loop van de tijd en op de golven van voortschrijdend inzicht werd ontwikkelingshulp ‘internationale samenwerking’ en sinds kort zijn het de dit jaar door de Verenigde Naties vastgestelde Duurzame OntwikkelingsDoelen, Sustainable Development Goals.

Culemborg kijkt al sinds jaar en dag over haar eigen grenzen heen. De financiering van projecten vindt niet plaats uit de gewone algemene reserves van de gemeente, maar uit 1 euro per m2 verkochte grond. Voor kopers van grond is dat relatief weinig geld. Voor de gemeente is het een eenvoudige financieringsvorm om handen en voeten te geven aan het minuscule radartje dat wij zijn in de wereldgemeenschap. Persoonlijk vind ik het ‘over de grens kijken’ een kleine, maar belangrijke toevoeging aan de dynamische, stadse en sociale identiteit van Culemborg. Van projecten ‘internationale samenwerking’ uit het verleden hebben we geleerd: die waren niet altijd even succesvol of effectief; korte-termijndenken is in elk geval niet wenselijk (tenzij het om noodhulp gaat bij rampen) en microkrediet blijkt, bij nader inzien, op de lange termijn ook niet zaligmakend.

De duurzame ontwikkelingsdoelen die de VN heeft vastgesteld zijn divers en veelomvattend. Dat is ook een van de kritiekpunten. Rode draad is echter het begrip ‘sustainable’: duurzaam, effectief op de lange termijn. Aan van generatie op generatie doorgegeven armoede of slechte gezondheid kan alleen een einde komen door mensen perspectief te bieden op verbetering van hun omstandigheden, door naar sociale, ecologische en economische aspecten te kijken.

Het heeft weinig zin alleen ergens ver weg iets aan te gaan pakken, als wij zelf niet beseffen wat de invloed van ons dagelijks leven is op armoede, op ongelijkheid en op leefbaarheid. De kleding die wij kopen heeft impact op arbeidsomstandigheden elders in de wereld. De waterpomp die op de Varkensmarkt is gekomen is niet alleen goed voor ónze gezondheid en óns milieu, maar dient tegelijkertijd internationale gezondheids- en milieudoelen. Andere culturen leren kennen is niet alleen bevorderlijk voor verdraagzaamheid, maar ook voor waardering van wat wij zelf zo ‘gewoon’ vinden. Door fairtrade koffie en chocolade te kopen dragen we bij aan eerlijke beloning voor hard werken.

In de laatste raadsvergadering die ik in december nog als raadslid mocht meemaken heeft de gemeenteraad voor een nieuwe periode het beleidsplan Internationale Duurzame Ontwikkeling aangenomen. Daarin gaat het om wat Culemborgers en hun organisaties (stichtingen, scholen, kerken, bedrijven) kunnen bijdragen aan de ontwikkelingsdoelen en hoe zij kennis, begrip en bewustwording bevorderen over ons eigen aandeel daarin.

In 1998 kwam ik, na jaren in Afrika te hebben gewoond, in Culemborg wonen. Ik vond het daarom best wel speciaal om mijn periode als raadslid af te sluiten met het vaststellen van het nieuwe beleid ‘Internationale Duurzame Ontwikkeling’. Daarmee laat Culemborg weer zien dat sociaal beleid en solidariteit niet ophoudt bij de grenzen van Culemborg (of Nederland).

De gemeente zoekt trouwens nog mensen voor een adviescommissie om de ingediende projecten inhoudelijk te beoordelen. Daarvoor kun je je bij de gemeente aanmelden.

Laten we antwoorden op bepaalde vragen over de kwestie. Gelukkig zijn er websites waar u medicamenten gemakkelijk kunt kopen. Betweentimes volk zijn op zoek naar drugs aan seksuele gezondheid probleem op te lossen. Veel families weten “kamagra bijwerkingen“. Dit artikel richt zich op de tekenen van erectiele dysfunctie en “”. De zeer aanzienlijke punt moet je op zoek naar is “”. Dit komt het meest voor bij mannen boven de leeftijd van 55, maar soms gebeuren met jongere mannen. Helaas bijna alle receptplichtige geneesmiddelen hebben soms gevaarlijke bijwerkingen, van hoofdpijn tot de dood. Get noodsituaties helpen als u een van deze symptomen van een neveneffect van het medicijn. Praat met uw apotheker om te zien of het waterdicht om de overstap te maken.

Afscheid van de gemeenteraad

Vorige week donderdag was – als zich geen onverwachte gebeurtenissen voordoen – mijn laatste raadsvergadering. In de kerstvakantie moet ik nog wat lopende zaken afhandelen. Per 1 januari is het echt over en uit.
Hier mijn speech ten overstaan van de gemeenteraad van 10 december:

Er zijn van die periodes geweest dat ik dacht ‘Als ik uit de raad ga en ik houd een afscheidsspeech, dan kan die maar over één ding, eigenlijk over één persoon, gaan: Yme’.
Yme is al bijna 40 jaar mijn lief. De afgelopen elf jaar heeft het raadswerk altijd op plek één gestaan. De laatste – pakweg zes jaar – zeker. En Yme kwam dan op plek ‘tig’.
Voor mijn gevoel, maar ik denk ook objectief, is het raadswerk in hoeveelheid, in mogelijkheden en in verantwoordelijkheid steeds meer geworden. Dat heeft er natuurlijk ook alles mee te maken dat ik uit al die interessante en belangrijke zaken die in de fractie-taakverdeling bij mij liggen eigenlijk niet kan kiezen. Ik wil graag overal zijn: bij raadsbijeenkomsten én alles willen weten én op social media van me laten horen én blogs schrijven én me goed inlezen én graven in dossiers én mensen ontmoeten, bij ze langs gaan, op werkbezoek, stages lopen.
Eigenlijk heb dat eigenlijk alleen maar kunnen doen dankzij Yme. Bovenop al die drukte houdt hij mij scherp, is niet tevreden met gemakkelijke argumenten of antwoorden, komt met ideeën en bestookt me met ‘interessante artikelen’, zorgt ervoor dat ik blíjf nadenken; een kunstenaar zou hem zijn muze noemen.
Maar ook praktisch: waar ik me wel eens schuldig voelde heeft hij nooit gemopperd als ik mijn aandeel in de schoonmaak van het huis weer eens liet liggen; Yme bedenkt wat we die week gaan eten, doet altijd de boodschappen (terwijl ik bij Pieter Aafjes bij de repetitie zit); hij kookte steeds meer door de week en de kliekjes vroren we dan in zodat ik een voorraadje had als hij op reis was. Best wel regelmatig haalde hij een frietje of was avocado met een cracker voldoende.
En dan altijd op mij wachten totdat ik ’s avonds heel laat thuis kom; nog even samen een wijntje drinken om vervolgens met de mededeling “Eventjes nog iets doen; ik kom zo” achter de computer te duiken om veel te laat naar bed te gaan waar hij dan al in lag.
En telkens weer zo’n klein cadeautje als hij tussen zes en zeven uur ’s avonds van zijn werk thuiskomt, dat hij dan alvast mijn fiets buiten zet, zodat ik die – voordat ik er weer een avond vandoor ga – niet zelf uit de schuur hoef te halen.

Ik zei, dat mijn afscheidsspeech alleen maar over Yme zou kúnnen gaan, maar dat ga ik niet doen. En wie weet in wat voor relatiecrisis we terecht komen als ik opeens veel meer tijd heb 😉 Ik vermoed dat mijn leven er in elk geval wel gezonder gaat uitzien: minder zitten, meer in beweging, goede maaltijden koken en de relatie met mijn vrienden verstevigen.

Was het dat waard? Ja, dat was het. Ik heb het gedaan op de manier die bij mij past en ik heb er veel voldoening uitgehaald. Politiek is een prachtig en spannend speelveld. Vanzelfsprekend heb ik de Culemborgse politiek niet alleen opgevat als een persoonlijk genoegen. Ik heb zeker wel geprobeerd een zo goed mogelijk volksvertegenwoordiger te zijn in de geest van GroenLinks ‘sociaal met een groen hart’. Het wikken en wegen van ieders belang om in het algemeen belang besluiten te nemen heb ik beleefd als een verantwoordelijke taak, en ik vond die processen ook heel boeiend. Ik heb het altijd als een uitdaging gezien om de verdeling die ik mijzelf oplegde (1/3 van de tijd lezen en voorbereiden 1/3 vergaderen 1/3 contacten in de stad) in balans te houden.
En ik werd ook niet overal blij van, vooral niet als dingen mislukken. Of in het begin toen ik erg onzeker was. Dat beïnvloedde ook mijn relatie met andere raadsleden; er was veel dat ik moest leren, veel dat ik niet wist; ik stond niet boven de materie en verloor me daardoor in details. Of als er dagen, weken, maanden werk in bepaalde zaken is gaan zitten, zonder dat het resultaat dat je graag wilde werd bereikt.

Een keer eerder, in 2012 heb ik serieus overwogen om te stoppen, toen vanaf april 2012 geen verslagen van raadsvergaderingen meer werden gemaakt. Dat was onwerkbaar. Voor elk dingetje waar mijn geheugen tekort schoot moest ik dat audioverslag gaan terugluisteren. Niet te doen. Enorm tijdrovend en stressvol. Hoe kwam het dat jullie daar geen last van hadden? Hoe deden jullie dat? Gelukkig werd daar iets op verzonnen. En ik bleef.

Wat me bij verkiezingscampagnes wel eens frustreerde was dat er zo weinig gevraagd werd naar wat ik, mijn fractie of andere fracties de afgelopen vier jaar had gedaan. Keihard gewerkt; echt dingen ‘binnengehaald’, maar die bleken zo vergeten. Iedereen, staart zich blind op verkiezingsprogramma’s en praat alleen over plannen in de toekomst. Je hebt veel meer kans om je in een volgende periode door de ‘juiste’ mensen te laten vertegenwoordigen als je die politici dwingt te laten zien wat ze in die vier jaar daadwerkelijk hebben gepresteerd.

Laat ik dit moment aangrijpen voor een ontboezeming. Wat ik erg mis is goede lokale en regionale, echte journalistiek. OK, we hebben De Gelderlander en die doet zeker haar best, maar het is gewoon te weinig. Democratie functioneert een stuk beter met goede integere journalisten die hun vak verstaan; die belangrijke zaken – politiek en niet-politiek – analyseren, onder een vergrootglas leggen, in een context plaatsen en duiden. En vertel me nou niet dat er nog steeds raadsleden zijn zonder een abonnement…..

Elf jaar is niet een periode van ‘even ruiken aan de politiek en dan weer weg’. Ik ben persoonlijk van mening dat als teveel raadsleden te kort in de raad zitten dat dat niet in het belang van een gemeente is. Van de andere kant moet je er ook voor zorgen dat je niet vastgeroest raakt en je bij wijze van spreken onderdeel wordt van het meubilair. Op tijd vernieuwen en zorgen voor continuïteit zie ik óók als een verantwoordelijkheid.

Na zo’n lange tijd weggaan kan: goede opvolging staat in de startblokken. Tim staat derde op de kandidatenlijst en is al enkele jaren steunfractielid. Ik vind het jammer dat hij na maart 2014 niet voor het echie kon gaan. Talent moet je niet te lang in de coulissen laten staan. Dit is ook het goede moment: de fractie is stabiel, de coalitie functioneert. Met wat ik van ons eigen verkiezingsprogamma ‘Sociaal met een groen hart’ terugvindt in het coalitieakkoord ben ik tevreden; de afspraken zijn duidelijk en de onderlinge verhoudingen goed.

Ik zal de raad en deze bijzondere plek in de Culemborgse samenleving missen, maar ik kijk ook met plezier naar die blanco pagina’s in mijn agenda waar ik hier en daar al wat afspraken heb gezet die ik nu gemakkelijker dan voorheen kan maken. Het raadslidmaatschap heeft mij veel gebracht in verbreding van mijn horizon en persoonlijke groei. Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen.

Mag ik de voorzitter van de raad bedanken en via hem de ambtenaren van de gemeente bij wie ik altijd terecht kon met mijn vragen, die bereid waren mee te denken en zich te verdiepen in mijn ‘vraag achter de vraag’. Die dank en datzelfde gevoel geldt voor de medewerkers van de griffie. Speciaal wil ik de medewerkers bedanken die er elke keer weer voor zorgen dat alles in dit gebouw geregeld is, de ruimtes gebruikt kunnen worden, de techniek werkt, de koffie klaar staat, ruimtes gebruikt kunnen worden.

Mag ik tenslotte jullie, raadsleden, bedanken voor jullie collegialiteit: alles wat ik of mijn fractie heb bereikt of zo onbescheiden ben op ons conto te schrijven is met onze twee zetels immers slechts tot  stand gekomen samen met andere fracties om de benodigde meerderheid bij elkaar te krijgen …..

Laten we antwoorden op bepaalde vragen over de kwestie. Gelukkig zijn er websites waar u medicamenten gemakkelijk kunt kopen. Betweentimes mensen zijn op zoek naar drugs aan seksuele gezondheid probleem op te lossen. Veel families weten “kamagra bijwerkingen“. Dit artikel richt zich op de tekenen van erectiele dysfunctie en “”. De zeer aanzienlijke punt moet je op zoek naar is “”. Dit komt het meest voor bij mannen boven de leeftijd van 55, maar soms gebeuren met jongere mannen. Helaas bijna alle receptplichtige medicijnen hebben soms gevaarlijke bijwerkingen, van hoofdpijn tot de dood. Get noodsituaties helpen als u een van deze symptomen van een neveneffect van het geneesmiddel. Praat met uw apotheker om te zien of het waterdicht om de overstap te maken.

Monitoren van Wmo- en Jeugdbeleid

Na de bijeenkomst ‘De raad in gesprek met inwoners over ervaringen met de Wmo en Jeugdwet’ van 12 november stuurde een Culemborger mij vorige week  een mail waarin hij zich afvroeg of de gemeenteraad de uitvoering van de Wmo en Jeugdhulp wel goed monitort. Een terechte en tegelijk gevoelige vraag, want precies dat pijnpuntje was onderwerp van een motie op 5 november j.l. tijdens de behandeling van de Begroting 2016.

Het begon twee jaar geleden. De gemeenteraad stelde toen de uitgangspunten vast van hoe het gemeentelijk Wmo- en Jeugdbeleid in de komende jaren ontwikkeld zou moeten worden. Daarbij droeg de raad het college op om indicatoren te formuleren: handvatten om de maatschappelijke effecten van het beleid te kunnen beoordelen.

Het college voerde die opdracht keurig uit. Voor 2015 en 2016 stelde de raad vervolgens een degelijk Beleidsplan Wmo en Jeugd vast. In dat plan staat bij elk thema opgesomd welke doelen we hebben en welke resultaten we willen behalen. Onder de kopjes ‘Hoe meten we dit’ legde de raad vast aan de hand van welke indicatoren ze die resultaten wil monitoren.

In de GroenLinksfractie wreven we dan ook onze ogen uit toen we die indicatoren niet terug zagen in de begroting. Sterker, we moesten kennis nemen van de opvatting dat er “geen zinvolle indicatoren te benoemen zijn die iets zeggen over het behalen van het doel”. Als je dan bedenkt dat het Beleidsplan Wmo en Jeugd de ambitie had/heeft om tussentijds zoveel mogelijk te evalueren en bij te stellen… De conclusie die je dan helaas moet trekken is dat het allemaal wel mooi was opgeschreven, maar dat de gemeenteraad bij gebrek aan inzicht het uitgevoerde beleid niet of slechts beperkt kan beoordelen.

Natuurlijk zie ook ik dat er op alle fronten hard gewerkt wordt aan de uitvoering van het Wmo- en Jeugdbeleid en dat dat met alle veranderingen niet altijd gemakkelijk is. Ik zie en hoor dat er heel veel goed gaat en ik kom regelmatig tevreden inwoners tegen (die niet naar de bijeenkomst op 12 november kwamen). Maar neem je jezelf als raad serieus als je je volledige steun hebt gegeven aan een fantastisch geschreven beleidsplan waarin beschreven staat hoe je een en ander gaat monitoren en als je dat vervolgens laat lopen?

Een motie was daarom nodig om dat recht te trekken. Daarin draagt de raad het college op om voor de zomer van 2016 een update te geven over de ontwikkeling van het Wmo- en Jeugdbeleid aan de hand van de indicatoren die we al hadden geformuleerd. Verder moet de raad in het Jaarverslag over 2016 bijgepraat worden en natuurlijk moet in de begroting 2017 de kolom ‘indicatoren’ gewoon ingevuld worden.

Vertrek uit de gemeenteraad

RaadszaalNa 11 jaar raadslidmaatschap en nog langer politiek actief vertrek ik per 1 januari uit de gemeenteraad van Culemborg. Al enige tijd wist ik dat ik niet meer zou meedoen met de gemeenteraadsverkiezingen in 2018, maar het is dan nog best lastig om een goed moment te kiezen om het stokje over te dragen.

Dat ik nu stop is zeker niet omdat ik er genoeg van heb: het raadslidmaatschap geeft mij nog steeds veel energie. Ik ben erg tevreden over waar GroenLinks in Culemborg op dit moment staat. GroenLinks is in full swing en we maken met wethouder Joost Reus deel uit van het college. Veel punten uit ons verkiezingsprogramma ‘Sociaal met een groen hart’ zijn in het coalitieakkoord en in de uitvoering daarvan terug te vinden.

Tegelijkertijd vind ik vernieuwing en continuïteit onmisbare ingrediënten voor een toekomstbestendige partij en fractie. Halverwege de raadsperiode plaatsmaken betekent dat mijn opvolgers nog genoeg tijd hebben om in Culemborg en aan de leden te laten zien wat ze kunnen.

Mijn besluit heeft ook te maken met de manier waarop ik al die jaren invulling heb gegeven aan het raadslidmaatschap. Ik voel nu de behoefte om mijn sociale en privé-leven beter in balans te brengen.

Mijn fantastische en humorvolle fractiegenoot, Rudi Oortwijn, die al zes jaar raadslid is, heeft er veel zin in om fractievoorzitter te worden. De vrijgekomen plek gaat ingenomen worden door ons jonge politieke talent en waardevolle steunfractielid, Tim de Kroon

Ik weet zeker dat ik deze bijzondere plek in de Culemborgse samenleving zal missen. Niet alleen heb ik hard gewerkt, maar het raadslidmaatschap heeft mij ook veel gebracht in verbreding van mijn horizon en in persoonlijke groei. Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen.

Tien december zal voor mij de laatste raadsvergadering zijn. Tot die tijd ga ik nog even ‘gewoon’ door.

Minimabeleid: zwemlessen

In De Gelderlander stond het alsof het iets nieuws was: ‘Bijdrage voor zwemles minima Culemborg’. In werkelijkheid bleek een besluit van de gemeenteraad uit 2012 naar letter en geest niet te zijn uitgevoerd. Dat moest gerepareerd worden. Want elk kind moet een zwemdiploma kunnen halen.

De Sociale Participatieregeling (SoPa) voor minima werd in 2012 weliswaar afgeschaft, maar het Jeugd Sport Fonds (JSF) en het Jeugd Cultuur Fonds (JCF) kwamen ervoor in de plaats. Daar zaten inhoudelijk en financieel veel positieve kanten aan. Er was alleen één probleempje. Nadat, jaren eerder, het schoolzwemmen was afgeschaft financierde de SoPa ook de zwemlessen voor kinderen uit gezinnen met een laag inkomen. Dat moest niet in het gedrang komen. Daarom wilde de gemeenteraad toen alleen instemmen met het afschaffen van de SoPa-regeling als de zwemlessen voor minima gegarandeerd waren.

In september 2012 kwam het toenmalige college naar de gemeenteraad met een acceptabel voorstel: met het Jeugd Sport Fonds en Stichting leergeld waren afspraken gemaakt over een gezamenlijke vergoeding van zwemlessen. De raad kon daarom instemmen met het afschaffen van de SoPa-regeling.

Pas dit jaar werd voor mij duidelijk dat ouders met een minimum inkomen in de praktijk de helft van het bedrag zelf moesten zien op te hoesten. Met de bijdrage van het Jeugd Sport Fonds ging het goed. De andere partner, Stichting Leergeld, had – omdat zwemlessen relatief duur zijn – voor de besteding van haar beperkte budget, andere keuzes moeten maken.

We willen ons minimabeleid op zijn minst op het huidige niveau handhaven. Op initiatief van GroenLinks heeft een meerderheid van de raad daarom een amendement aangenomen waarmee geld beschikbaar is gesteld om het beleid ten aanzien van schoolzwemmen alsnog uit te voeren. De VVD kon zich daar niet in vinden en stemde tegen.

De gemeente gaat nu de overgebleven kosten voor de zwemlessen vergoeden. Het gaat dan om kinderen die in 2015 en 2016 een bijdrage van het Jeugd Sport Fonds (hebben) ontvangen. Dat is namelijk de doelgroep waar het om gaat. De gemeenteraad wil begin 2016 geïnformeerd worden hoe de uitvoering van dit alles verloopt. En bij de begroting van 2017 moet het college met een voorstel naar de raad komen voor een structurele oplossing.

De noodzaak dat alle kinderen leren zwemmen is evident. Aan de situatie dat voor sommige kinderen in Culemborg financiën een drempel zouden kunnen zijn om zwemles te nemen moest meteen een einde komen.